Do góry

foto1 foto2 foto3 foto4 foto5
...

XIV Liceum Ogólnokształcące w Krakowie

1 lutego 2012 roku, czyli już 10 lat temu, zmarła niezwykła poetka - Wisława Szymborska. Z tej racji Pani Joanna Książek z naszej szkolnej biblioteki przygotowała sporo ciekawostek na jej temat. Zainteresowanych zapraszamy do lektury 😊
W 1996 roku Wisława Szymborska otrzymała Nagrodę Nobla za „poezję, która z ironiczną precyzją pozwala historycznemu i biologicznemu kontekstowi ukazać się we fragmentach ludzkiej rzeczywistości”.
Wisława Szymborska urodziła się 2 lipca 1923 r. w Bninie koło Poznania (obecnie części Kórnika), jej rodzicami byli Wincenty Szymborski (1870 – 1936) – zarządca zakopiańskich dóbr hrabiego Zamoyskiego (tuż przed urodzeniem córki został przeniesiony do Kórnika w celu uporządkowania tamtejszych spraw finansowych) i Anna Maria z d. Rottermund (1890 – 1960). Nasza polska laureatka Nagrody Nobla po ciężkiej chorobie zmarła 1 lutego 2012 r.
Od roku 1924 rodzina Szymborskich mieszkała w Toruniu, następnie od 1929 lub 1931 w Krakowie przy ul. Radziwiłłowskiej; Wisława uczęszczała tam początkowo do Szkoły Powszechnej im. Józefy Joteyko przy ul. Podwale 6, następnie, od września 1935 r., do Gimnazjum Sióstr Urszulanek przy ul. Starowiślnej 3-5. Po wybuchu II wojny światowej kontynuowała naukę na tajnych kompletach, a od roku 1943 zaczęła pracować jako urzędniczka na kolei, by uniknąć wywiezienia na roboty do Rzeszy. W tym też czasie po raz pierwszy wykonała ilustracje do książki (podręcznik języka angielskiego „First steps in English” Jana Stanisławskiego) i zaczęła pisywać opowiadania oraz – z rzadka – wiersze. Od roku 1945 brała udział w życiu literackim Krakowa; wg wspomnień poetki – największe wrażenie wywarł na niej Czesław Miłosz. W tymże roku podjęła studia polonistyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim, by następnie przenieść się na socjologię. Studiów jednak nie ukończyła, ze względu na trudną sytuację materialną.
Pierwsze utwory poetyckie opublikowała w krakowskim „Dzienniku Polskim”, następnie w „Walce” i „Pokoleniu”. W tych czasach Szymborska była związana ze środowiskiem akceptującym socjalistyczną rzeczywistość. W latach 1947-1948 była sekretarzem dwutygodnika oświatowego „Świetlica Krakowska” – między innymi – zajmowała się ilustracjami do książek.
W kwietniu 1948 wyszła za mąż za poetę Adama Włodka. Nowożeńcy zamieszkali w krakowskiej „kolonii literatów” przy ul. Krupniczej. Niepowtarzalny klimat tego środowiska miał inspirujący wpływ na twórczość poetki. Z mężem rozwiodła się w roku 1954.
W 1949 roku pierwszy tomik wierszy Szymborskiej „Wiersze” (wg innych źródeł „Szycie sztandarów”) nie został przyjęty do druku, gdyż „nie spełniał wymagań socjalistycznych”.
Debiutem książkowym został wydany w roku 1952 tomik wierszy „Dlatego żyjemy” z wierszami m.in. „Młodzieży budującej Nową Hutę” czy „Lenin”. Szymborska została przyjęta do Związku Literatów Polskich. Była członkiem PZPR do 1966. W 1953 r. podpisała się pod wspólną rezolucją grupy członków krakowskiego oddziału ZKP, potępiającą duchownych – skazanych w procesie księży – z kurii krakowskiej. Już w 1957 r. Szymborska nawiązała kontakty z paryską „Kulturą” i Jerzym Giedroyciem. W 1964 r. znalazła się wśród sygnatariuszy sfałszowanego przez władze protestu potępiającego Radio Wolna Europa za nagłośnienie Listu 34. W 1975 r. podpisała protestacyjny List 59, w którym czołowi polscy intelektualiści protestowali przeciwko zmianom w konstytucji, wprowadzającym zapis o kierowniczej roli PZPR i wiecznym sojuszu z ZSRR.
Wisława Szymborska jest nierozerwalnie związana z Krakowem i wielokrotnie podkreślała swoje przywiązanie do tego miasta. W latach 1953 – 1981 była członkiem redakcji „Życia Literackiego”, gdzie od 1968 roku prowadziła stałą rubrykę „Lektury nadobowiązkowe”, które zostały później opublikowane także w formie książkowej. W latach 1981 – 1983 wchodziła w skład zespołu redakcyjnego krakowskiego miesięcznika „Pismo”.
Wiersze Szymborskiej to unikalna liryka o głębokiej refleksji, intelektualna, zawierająca często wyraźny podtekst filozoficzny. Jej twórczość charakteryzuje precyzja słowa, lapidarność, częste posługiwanie się ironią, paradoksem, przekorą lub żartobliwym dystansem w celu uwypuklenia głębokich treści.
Autorka często porusza tematy o charakterze moralistycznym i rozważa egzystencjalną sytuację człowieka jako jednostki i zbiorowości ludzkiej.
Uhonorowana Nagrodą Goethego w 1991 r., a później także Nagrodą Herdera (1995 r.). Orędownikiem poezji Szymborskiej w Niemczech jest Karl Dedecius – tłumacz literatury polskiej. W 2001 r. otrzymała dyplom honorowego członka Amerykańskiej Akademii Sztuki i Literatury.
W 1996 roku Komitet Noblowski, przyznając Nagrodę Nobla w dziedzinie literatury, w uzasadnieniu nagrody napisał:
„za poezję, która z ironiczną precyzją pozwala historycznemu i biologicznemu kontekstowi ukazać się we fragmentach ludzkiej rzeczywistości”.
Fragment laudacji wygłoszonej przez Birgitt Trotzig:
„Wasza Królewska Mość, Wasze Królewskie Wysokości, Panie i Panowie (…) jak mamy żyć ze zdradą, obniżeniem wartości, dezintegracją wielkich utopii? Zadajemy sobie teraz to pytanie, patrząc w przyszłość, w rok 2000. Jak mamy żyć po wielkim rozczarowaniu? Jakimi środkami możemy odnaleźć wartości? Jaką drogą dojść do prawdziwej koncepcji życia? Koncepcji, która już nie ulegnie zniszczeniu.
W Wisławie Szymborskiej Szwedzka Akademia chce uhonorować przedstawicielkę niezwykłej czystości i siły poetyckiego spojrzenia. Poezji jako odpowiedzi na życie, sposobu na życie, pracy nad słowem jako myślą i wrażliwością.
Wiersze Wisławy Szymborskiej to perfekcja słowa, wysoce wycyzelowane obrazy, myślowe allegro ma non troppo, jak nazywa się jeden z jej wierszy. Jednak ciemność, której nie ulegają one bezpośrednio, wyczuwa się w nich tak, jak ruch krwi pod skórą.”
Wisława Szymborska medal Noblowski przekazała Uniwersytetowi Jagiellońskiemu.
Bohater wierszy Szymborskiej – „Żyje, więc się myli”: znacząco zmodyfikowana zasada kartezjańskiego racjonalizmu – to punkt wyjścia postawy poetki wobec świata i wobec sztuki. Tej ostatniej przypada według niej pozornie tylko skromna i mała rola, dająca się porównać z tą, jaką na dworach królewskich pełnił trefniś czy błazen, który miał przywilej nie tylko rozweselenia, ale i mówienia najbardziej nawet gorzkiej prawdy. Stąd m.in. w wierszach autorki „Stu pociech” tyle melancholijnego i wisielczego humoru, ironii, dowcipu i głębszego znaczeniowo żartu przywodzących na myśl gryzącą ironię wierszy Juliana Tuwima, groteskowe pomysły Konstantego I. Gałczyńskiego czy też błyskotliwe aforyzmy Stanisława Jerzego Leca. Jak pisał jeden z krytyków: „Precyzyjna w wyrazie, niezwykle komunikatywna, pełna smutnego dowcipu poezja Wisławy Szymborskiej próbuje więc powiązać doświadczenia współczesne z odwiecznymi pytaniami poetów, kunsztem wyrazu, smakiem, wyczuciem stylu – pokonać próbuje człowiecze niepokoje”. Człowiek w tych utworach to istota podległa prawom biologii i nieuchronnościom historii, bezbronna i omylna, podlegająca wyobcowaniu i niespełnieniu, stale zagrożona w swych ludzkich nadziejach, z trudem porozumiewająca się z innymi. Te złożone filozoficznie i psychologicznie problemy podawane są w tych wierszach z wielką emocjonalną dyskrecją i dystansem myśliciela ironicznie pobłażliwego wobec człowieczych słabości, urojeń i uzurpacji świadomości subiektywnej. Lapidarność, kunsztowność i wdzięk metafor, łączących w sobie urok igraszki słownej i dowcipu z powagą, spowodowały wielką popularność czytelniczą w Polsce, jak i w kilkunastu krajach świata, gdzie były tłumaczone.
Wisława Szymborska stanowi fenomen i zagadkę: skromna, zamknięta, dyskretna i wyciszona elektryzuje czytelników. Prostota jej wierszy skutecznie opiera się objaśnieniom badaczy i bezbłędnie trafia w gust współczesnego odbiorcy. Poetka nawiązuje kontakt z publicznością ponad głowami krytyków i bez pomocy mass mediów, a jej wiersze rozchodzą się w nakładach równych powieściom popularnym.
Co decyduje o popularności Szymborskiej i jej sukcesie? Osobliwość stylu, odrębność, wyłączność rozumiana jako warunek twórczej i egzystencjalnej niezależności. Szymborska nie utożsamiała się nigdy z żadnym kierunkiem poetyckim, stworzyła własną szkołę pisania, własny język – pełen dystansu do wielkich wydarzeń historycznych, do biologicznych uwarunkowań ludzkiego istnienia, do społecznej roli poety, do systemów filozoficznych, ideologii, prawd przyjmowanych na wiarę, nawyków, stereotypów, zahamowań. Był to również język współczucia dla pokrzywdzonych, język zachwytu nad urodą życia, które poraża swym pięknem, nielogicznością, tragizmem. Język wyważonych sądów i stonowanych uczuć; język liryki kontrolowanej przez umysł chłodny i świeży, język poddany intelektualnym rygorom, które nie wykluczały wrażliwości na zwyczajne atrakcje bytu. Język na ogół lojalny wobec mowy potocznej, nieznacznie poszerzający jej zasoby leksykalne. Język paradoksu, z pozoru prosty, a w istocie wyrafinowany i przewrotny.
Wisława Szymborska pisze mało; obliczono, ze wydała zaledwie dwie i pół setki wierszy. Być może dzięki temu ograniczeniu są one prawie bez wyjątku arcydziełami. W każdym razie od połowy lat pięćdziesiątych należy do ścisłej czołówki polskich i europejskich poetów.W 2002 roku ukazał się tomik poetycki zatytułowany „Chwila”. Jak napisano w „Polityce”: „Na nowy tomik kazała (…) czekać aż dziewięć lat, ukazuje się on w sześć lat po Nagrodzie Nobla i – żeby skończyć z arytmetyką – liczy dwadzieścia trzy wiersze.(…) Tym większym wszakże jest wydarzeniem: każdy z utworów, który wytrzymał proces wielokrotnej destylacji i surową krytyczną selekcję, jest krystalicznie czystym, precyzyjnym i zwartym minitraktatem: filozoficznym, metafizycznym, egzystencjalnym, mówi o sprawach najważniejszych w sposób skłaniający do odkrywczych medytacji i przemyśleń.”
Wisława Szymborska zmarła w swoim domu po ciężkiej chorobie w dniu 1 lutego 2012 r. Miała 89 lat.
Cytaty Wisławy Szymborskiej
„Czasem to wielki pech być nieboszczykiem.”
„Człowiek, który nie poczuł smaku swoich łez – nie jest prawdziwym człowiekiem.”
„Miasto socjalistyczne – miasto dobrego losu.”
„Można nie kochać cię – i żyć,
Ale nie można owocować.”
„Sto kilogramów waży serce orki, ale pod innym względem lekkie jest.”
„W nas – tłuszcze, nerwy, żyły, śluzy i sekretności. I jest nam odmówiony idiotyzm
doskonałości.”
„Ktoś powiedział, że ludzie głupieją hurtowo i mądrzeją detalicznie. Dlatego
kochamy i popieramy przypadki detaliczne.”
„Żegnamy się dzisiaj z poetą, ale nie żegnamy się z jego poezją. Ona nas wszystkich
tutaj obecnych i wszystkich nieobecnych, przeżyje na pewno.”
„Życie pisze najbardziej oryginalne, najbardziej komiczne a jednocześnie najbardziej
dramatyczne scenariusze.”
„Świat jest tak wielki, że wszystko jest szczegółem”.
„Większość ludzi nie zawraca sobie głowy samodzielnym myśleniem – bo nie może
albo nie chce – i w rezultacie łatwo pada ofiarą zbiorowych sugestii”.
Z odczytu noblowskiego:
„Podobno w przemówieniu pierwsze zdanie jest zawsze najtrudniejsze. A więc mam
je już poza sobą… „
TESTAMENT WISŁAWY SZYMBORSKIEJ
Śmierć Wisławy Szymborskiej była wielkim ciosem dla świata sztuki zarówno w
Polsce jak i na świecie. Poetka i laureatka Nagrody Nobla nie odeszła jednak już na
zawsze. Została po niej Jej twórczość, a także testament, który zawiera Jej ostatnią
wolę. Testament ów został odczytany w Krakowie. Dokument w całości odczytał
notariusza byłemu sekretarzowi poetki Michałowi Rusinkowi. To właśnie Rusinek
został wyznaczony, jako wykonawca testamentu. Co zawierał ów testament?
Jednym z najważniejszych punktów testamentu było ustanowienie za jego
pośrednictwem przez Wisławę Szymborską fundacji, której zadaniem będzie między
innymi przejęcie spraw prowadzonych przez poetkę za życia. Fundacja ma za zadanie
opiekę nad spuścizną pozostawioną przez Szymborską, a także przyznawanie
nagrody literackie oraz stypendiów dla uzdolnionych artystów. Poza tym ma się
opiekować archiwum pozostawionym przez Szymborską oraz zarządzać i chronić
prawa autorskie do utworów poetki. Jako majątek fundacji traktowane będą prawa
autorskie oraz nieruchomości pozostawione przez Wisławę Szymborską.
W zarządzie nowopowstałej fundacji mają zasiąść profesor Teresa Walas
(przyjaciółka poetki), mecenas Marek Bukowski (doradca prawny Szymborskiej)
oraz wspomniany Michał Rusinek. Siedziba fundacji będzie znajdować się w
Krakowie. Poza tym testament zawierał także postanowienia prywatne, których
realizacją również zajmie się Michał Rusinek. Przypomnijmy, że Wisława
Szymborska zmarła 1 lutego 2012 roku, a pochowana została na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.
"Nic dwa razy się nie zdarza i nie zdarzy"
Poetka i eseistka. Laureatka literackiej Nagrody Nobla. Przez najbliższe otoczenie
zapamiętana jako osoba skromna, ceniąca spokój. Źle znosiła wszelkie ostentacje, czy
celebry. Emanujące z jej tekstów poczucie humoru towarzyszyło jej na co dzień.
Pamiętamy ją uśmiechniętą, z nieodłącznym papierosem.
Oto kilka ciekawostek o życiu tej niezwykłej osoby.
1. Właściwie nazywała się Maria Wisława Anna Szymborska-Włodek.
2. Pochodziła z Wielkopolski, od 1929 roku mieszkała w Krakowie.
3. Debiutowała w 1945 roku na łamach Dziennika Polskiego wierszem "Szukam
Słowa"
4. W tym czasie Szymborska związana była ze środowiskiem akceptującym
socjalistyczną rzeczywistość. W latach 1945-1966 należała do PZPR. Po latach
żałowała faktu, że w stalinowskich czasach pisała wiersze gloryfikujące te ponure
czasy. Tłumaczyła, że dlatego pisała, ponieważ tak wtedy czuła, myślała, bo żyła w
tamtych czasach.
5. Szymborska opublikowała około 350 wierszy.
Wydała 13 tomików wierszy, publikowała także przekłady poezji, głównie z
francuskiego i niemieckiego.
6. Przez najbliższych nazywana była Ichna.
Wisława to drugie imię Szymborskiej. Na pierwsze miała Maria, rodzina zwracała się
do niej również Marychna, a zdrobnieniem było Ichna.
7. Była drugą córką Wincentego Szymborskiego i Anny Marii Rottermund.
Ojciec poetki był prawicowym politykiem, byłym wiceprezydentem
Rzeczypospolitej Zakopiańskiej oraz zarządcą dóbr hrabiego Władysława
Zamoyskiego.
8. W czasie wojny pracowała jako urzędniczka kolejowa.
Szymborska rozpoczęła studia na Uniwersytecie Jagiellońskim.
9. Początkowo studiowała polonistykę, po kilku semestrach przeniosła się na
socjologię, której jednak nie skończyła ze względu na brak funduszy.
10. Dzięki talentowi plastycznemu Szymborska zajmowała się również
ilustrowaniem książek.
Najważniejszym zleceniem było zilustrowanie nowej odsłony podręcznika Jana
Stanisławskiego do nauki języka angielskiego.
11. Była żoną poety Adama Włodka, z którym rozwiodła się po sześciu latach.
Od października 1967 roku była związana z pisarzem Kornelem Filipowiczem. Nie
łączyło ich małżeństwo ani wspólne mieszkanie.
12. Była zapaloną czytelniczką. "Pochłaniała" setki książek. Jako dziecko, w wieku
11-12 lat czytała "Trylogię", "Nędzników", powieści Julesa Verne.
13. Ulubionym poetą noblistki był Bolesław Leśmian.
Uważała go za najwybitniejszego polskiego poetę.
14. Kilka swoich utworów poświęciła Tomaszowi Mannowi, Krzysztofowi Kamilowi
Baczyńskiemu, Halinie Poświatowskiej.
15. Od lat osiemdziesiątych do 2002 roku pisała felietony pt. "Lektury
nadobowiązkowe"- w sumie 562 teksty.
16. Jej wiersze przetłumaczono na 50 języków.
17. Szymborska stworzyła i rozpropagowała tzw. lepieje, moskaliki, odwódki,
altruitki.
Były to żartobliwe gatunki literackie, nonsensowne, komiczne wierszyki. "Lepiej
mieć horyzont wąski niż zamawiać tu zakąski". Nazwę gatunkowi nadał Michał
Rusinek.
18. Była wielką fanką kiczu i telewizyjnych seriali, zbierała stare pocztówki i
czasopisma, francuskie żurnale z fin de siecle'u a także różne bibeloty i gadżety.
Z każdej podróży przywoziła jakieś drobiazgi.
Często zapraszała gości i urządzała tzw. loteryjki- wśród zaproszonych gości
odbywało się losowanie tych przedmiotów. Czesław Miłosz wylosował kiedyś
kropidło. Uważała, ze w kiczu jest jakaś mądrość o świecie.
19. Marzyła o tym by poznać ludzi, którzy ją najbardziej inspirowali.
Byli to: Woody Allen, Vaclav Havel, Jane Goodall (brytyjska badaczka prymatów)
oraz Andrzej Gołota. Havla poznała osobiście a dla Gołoty ponoć zaczęła oglądać
"Taniec z gwiazdami".
20. Lubiła pikantne skrzydełka z KFC.
Często zamawiała do domu, te których nie zjadła, zamrażała. Gdy wiadomość o
ulubionych skrzydełkach przedostała się do mediów, sieć fastfoodów przesłała
Szymborskiej podziękowanie i specjalny voucher, dzięki któremu w każdym lokalu
KFC mogła żywić się za darmo. Była bardzo skromną osobą, zachowała go na
pamiątkę.
21. W swoim mieszkaniu organizowała tzw. "sabaty czarownic".
Przybywało na nie stałe grono koleżanek z gimnazjum. W młodości spotkania takie
odbywały się kilka razy w miesiącu. Obowiązywał na nich całkowity zakaz
narzekania. Złamanie go wiązało się z karami finansowymi.
22. Tworzyła tzw. wyklejanki, które w formie pocztówek wysyłała swoim znajomym.
Dużą część zbioru wyklejanek można oglądać w Kamienicy Szołayskich na Placu
Szczepańskim w Krakowie.
23. W Poznaniu przy Placu Kolegiackim powstał mural w postaci jej wiersza
"Chmury"
24. Ulubionym serialem noblistki była "Niewolnica Isaura".
25. W testamencie poetka zostawiła dyspozycje co do jej nagrody noblowskiej, na
jaki cel mają być przeznaczone pieniądze.
Życzyła sobie aby powstała fundacja i aby została ustanowiona nagroda literacka jej
imienia. Odbyło się już 7 edycji. Nagroda wynosi 200 tys. zł.
26. Z okazji 20 rocznicy przyznania Szymborskiej Nobla, w Bolonii odbył się
trzydniowy festiwal poświęcony jej twórczości.
Ukazał się też komiks włoskiej autorki Alice Milani - "Wisława Szymborska. Życie
w obrazkach."
27. Przez dwa lata po otrzymaniu Nagrody Nobla nie napisała żadnego wiersza.
28. W 2006 roku wraz z dziennikiem "Corriere della Sera" ukazał się zbiór wierszy
Wisławy Szymborskiej w serii tomików najwybitniejszych poetów świata.
29. Swoje wiersze pisała na maszynie, na starych, pożółkłych kartkach.
Nie używała komputera. Podobno nosiła w torebce notes z własnoręcznie napisaną
instrukcją włączania swojego telefonu komórkowego.
30. W Muzeum Noblowskim w Sztokholmie pokazano kolekcję kolaży Wisławy
Szymborskiej.
Udostępnił je szwedzki slawista i romanista, tłumacz i przyjaciel noblistki Anderes
Bodegard.
31. Lubiła i celebrowała rocznice- obaj jej towarzysze życia, mąż i partner byli
czczeni w ten sposób.
Spotykała się z przyjaciółmi na cmentarzu a potem szło się do niej na żurek i
wódeczkę.
32. Uwielbiała palić papierosy.
Twierdziła, że wielkie dzieła literackie powstawały w dymie papierosowym, bez
niego Tomasz Mann nie napisałby "Czarodziejskiej góry."
33.W jej domu na każdym kroku można było natknąć się na popielniczkę.
Nie kolekcjonowała ich, było to działanie pragmatyczne.
34. Przyjemnościami, które najbardziej ceniła była kawa i papieros.
Uważała, że te dwie używki sprawiają, że życie nabiera smaku.
35. Uważała, że szuflada to najważniejszy mebel i zarazem wynalazek tej samej wagi
co chociażby koło.
Chowała w szufladach pocztówki, segregowała je, była wielką zwolenniczką
porządku.
36. Szymborska interesowała się polityką, uważała, że polityka każdego z nas
dotyczy.
Była ciekawa jak polityka wygląda od środka, widziała w polityce namiętności.
37. Od 2001 roku była członkiem honorowym Amerykańskiej Akademii Sztuki i
Literatury.
38. Wisława Szymborska zmarła 1 lutego 2012 roku w czasie snu w swoim
mieszkaniu przy ulicy Piastowskiej w Krakowie.
Zgodnie z jej wolą , prochy złożono w rodzinnym grobie na cmentarzu Rakowickim.
Pogrzeb miał charakter świecki.
W ramach Europejskiego Tygodnia Świadomości Dysleksji we wtorek, 19 października 2021 r. odbyły się w naszym Liceum 3 konkursy - Konkurs Kaligraficzny, Konkurs Pięknego Czytania oraz Konkurs Ortograficzny.
W ramach Konkursu Pięknego Czytania młodzież w bardzo ekspresyjny i ciekawy sposób odczytywała fragmenty "Moralności Pani Dulskiej" Gabrieli Zapolskiej.
Zwycięzcą został Tymon Sałaciak z klasy 3 bg, drugie miejsce wywalczyła Małgorzata Łyczko z klasy 2 dp, a na trzecim miejscu uplasował się Jakub Pyrcz z klasy 3 dp. Wszystkim uczestnikom i zwycięzcom serdecznie gratulujemy.
Wizyta Znakomitego Pisarza 😊
11 października 2021r. mieliśmy zaszczyt gościć w murach naszej Czternastki wspaniałego Pisarza - Pana Andrzeja Pilipiuka, który w niezwykle ciekawy i barwny sposób uchylił uczniom rąbka tajemnicy na temat swojej pracy twórczej. Opowiedział o swoich młodzieńczych fascynacjach pisaniem, o źródłach swojej twórczości, inspiracjach, a także o trudach i znojach tworzenia, zabawnych sytuacjach z życia Pisarza. Uczniowie zadawali bardzo liczne pytania, a na koniec grupa fanów otrzymała pamiątkowe autografy ☺️
Jeszcze raz dziękujemy Panu Andrzejowi Pilipiukowi za wizytę w naszym Liceum i inspirujące spotkanie ☺️ 
 

23 kwietnia będziemy obchodzić ustanowiony w 1995 roku przez UNESCO Światowy Dzień Książki i Praw Autorskich. Tego dnia, zamiast kolejny raz kiwać głową ze smutkiem nad raportem o stanie czytelnictwa w Polsce, Wojewódzka Biblioteka Publiczna w Krakowie oraz Województwo Małopolskie proponuje kreatywne, pozytywne, ciekawe działania związane z książkami.

Szczegóły w zakładce Czytam, bo...

 

Tegoroczna edycja Małopolskich Dni Książki - "Książka i Róża" po raz pierwszy w całości odbędzie się w Internecie.

23 kwietnia obchodzimy Światowy Dzień Książki i Praw Autorskich. Tegoroczna edycja ma przypomnieć o możliwości otwarcia się na innych pomimo dystansu i podróżowania dzięki wyobraźni.

Dla literatury światowej to data symboliczna. 23 kwietnia 1616 roku zmarli Miguel de Cervantes, William Szekspir (zgodnie z kalendarzem juliańskim) oraz Inca Garcilaso de la Vega. Każdego roku od 25 lat świat składa w ten sposób hołd wybitnym autorom, przypominając o znaczeniu literatury w budowaniu pomostów między tym, co było, i co będzie, między pokoleniami i kulturami. W tym roku w sposób szczególny.

Bardziej niż kiedykolwiek, w czasach, gdy większość szkół na całym świecie jest zamknięta, a ludzie muszą ograniczyć czas przebywania na zewnątrz, moc książek powinna być wykorzystywana do zwalczania izolacji, wzmacniania więzi między ludźmi, poszerzania naszych horyzontów – podało UNESCO na swojej stronie w tekście „Dlaczego czytanie jest teraz ważniejsze niż kiedykolwiek” z okazji tegorocznego Światowego Dnia Książki i Praw Autorskich. W międzynarodowe święto po raz kolejny włącza się i nasz region. Tegoroczna edycja Małopolskich Dni Książki - "Książka i Róża" po raz pierwszy jednak w całości odbędzie się w Internecie. W programie przygotowanym przez Wojewódzką Bibliotekę Publiczną w Krakowie i Województwo Małopolskie przewidziane są warsztaty i spotkania online oraz wirtualny spacer po wydawniczych półkach.

- Wiele osób czas kwarantanny chce przeznaczyć na nadrabianie czytelniczych zaległości, rozwijanie swoich pasji, nabieranie nowych umiejętności, a my zawsze staramy się sprostać oczekiwaniom naszych czytelników, także przygotowując plan tegorocznej edycji „Książki i Róży” – mówi dyrektor WBP w Krakowie Jerzy Woźniakiewicz. Tym razem wydarzenia skupiają się wokół osobistych historii – poszukiwania genealogii, czytania i pisania biografii. Małopolskie Dni Książki otworzy w czwartek, 23 kwietnia, o godz. 10 spotkanie „Jak zacząć przygodę z genealogią” prowadzone przez Karolinę Szlęzak i Kingę Urbańską ze Stowarzyszenia Twoje Korzenie w Polsce, które podzielą się swoją wiedzą i doświadczeniem w prowadzeniu poszukiwań genealogicznych.  Natomiast o godz. 14 Łukasz Wojtusik sprawdzi, co w biografiach piszczy. Dziennikarz kulturalny zabierze uczestników na spotkanie z biografami i ich bohaterami. Na koniec odbędą się warsztaty dla tych, którzy biografie chcą opowiadać. O godz. 17 poprowadzi je Marcin Wilk, publicysta i autor książek biograficznych. Organizatorzy tego dnia udostępnią dodatkowe kody do platformy Legimi, dzięki którym czytelnicy zyskają darmowy dostęp do wybranych tytułów. W ten sposób nawiążą też do idei Światowego Dnia Książki, który - choć obchodzony 23 kwietnia - ma przypominać o wadze czytania każdego dnia.

Linki umożliwiające dostęp do wspomnianych wydarzeń znajdują się na stronie internetowej Biblioteki.

CZY EBOOKI ZASTĄPIĄ KSIĄŻKI PAPIEROWE​?

Czytelnictwo w ostatnich latach przeżywa wyraźny kryzys o czym donoszą częste badania społeczne. Czy to oznacza, że skoro rzadziej spędzamy wolny czas w towarzystwie książki czytelnictwo naprawdę zamiera , a skutkiem tego będą puste półki w księgarniach? Wielu z nas zastanawia się nad tym, czy coraz popularniejsze e-booki(książki w wersji elektronicznej) nie zastąpią książki papierowej. Zdania są podzielone. Z jednej strony dostęp do e-booków jest o wiele łatwiejszy i tańszy niż do książek tradycyjnych, ale z drugiej, o czym doskonale wiedzą „hobbiści czytania” nic nie zastąpi szelestu papieru i magi realnej książki. Miejmy nadzieję, że w naszym życiu znajdą swoje miejsce zarówno książki tradycyjne jak i te w wersji elektronicznej.

 

Na początku marca obchodzono Międzynarodowy Tydzień E-książki (ang. Read an E-Book Week) ,został on zainicjowany w 2004 roku przez Ritę Toews, kanadyjską autorkę książek dla dzieci. Święto ma na celu promocję i popularyzację e-czytania.

Przypatrzmy się zatem książce w tej wersji , która ma liczne zalety:

* E-książki są "lekkie" i nie zajmują miejsca na półkach - ważą tyle co urządzenie, na którym je czytamy, czyli w przypadku czytników książek elektronicznych ok. 200-300 gramów.

* Czytniki ebooków mają nieduże rozmiary, co sprawia, że z łatwością mogą się zmieścić w torebce a nawet w kieszeni ubrania. 

* Na czytniku może być zapisanych nawet kilkadziesiąt tytułów, które bez problemu można zabrać w podróż. 

* Ebooki są dostępne w księgarniach internetowych 24 h/na dobę. W dowolnej chwili można je kupić i od razu po zakupie zacząć czytać!

* Niektóre książki elektroniczne można pobrać legalnie za darmo np. w niektórych serwisach i księgarniach internetowych.

* Ponieważ dopuszczalne jest tworzenie kopii na użytek własny, poza czytnikiem można czytać ebooka na telefonie i komputerze.

* E-książki można "przeszukiwać". Dzięki wyszukiwarce można łatwo odnaleźć interesujący fragment tekstu.

* Czytanie ebooków jest dyskretne, gdyż urządzenia nie pokazują innym co czytamy, co może być istotne w przypadku krępujących tytułów.

* Czytniki e-książek mają wbudowane różne funkcjonalności, które znacząco wpływają na komfort czytania (regulacja wielkości czcionki, regulowane podświetlenie, regulowana temperatura barw) co może być szczególnie istotne dla osób słabowidzących lub mających kłopoty ze wzrokiem.

A wady?:

* Nie pachną jak tradycyjne książki.

* Nie mają atrakcyjnej okładki i ilustracji.

* Nie wszystkie książki są dostępne w formie elektronicznej.

* Potrzebują zasilania. Jeśli wyczerpie się bateria, a nie ma możliwości naładowania urządzenia, to możemy zapomnieć o czytaniu.  

 

Dla osób, które już jakiś czas temu porzuciły tradycyjne książki na rzecz ebooków, darmowe e-booki bez wychodzenia z domu!

 

 

Wybrane księgarnie internetowe:

Publio.pl

Księgarnia internetowa Publio.pl oferuje najlepsze ebooki, audiobooki, eprasę, darmowe książki mobi kindle. Księgarnia oferuje także zbiór darmowych e-booków. https://www.publio.pl   https://www.publio.pl/e-booki,darmowe.html

Woblink.com

Woblink.com to jedna z największych platform sprzedających ebooki, audiobooki i książki drukowane w Polsce. W swojej ofercie posiada tytuły największych polskich wydawców – nowości, bestsellery, a także klasykę literatury. Oferuje także zbiór e-booków do pobrania    za darmo. https://woblink.com/  https://woblink.com/katalog/ebooki/darmowe

Virtualo.pl

Virtualo.pl to nowoczesna księgarnia internetowa specjalizująca się w sprzedaży książek elektronicznych w formie ebooków i audiobooków. Oferuje pulę darmowych ebooków. https://virtualo.pl/  https://virtualo.pl/ebooki/?price=1

Ebookpoint.pl

Księgarnia internetowa sprzedająca ebooki i audiobooki. Posiada również zasoby do pobrania  za darmo. https://ebookpoint.pl/  https://ebookpoint.pl/kategorie/darmowe

Wybrane wypożyczalnie e-booków:

IBUK Libra 

IBUK Libra to wirtualna czytelnia Wydawnictwa Naukowego PWN z całodobowym dostępem do publikacji z różnych dziedzin. Platforma udostępnia publikacje w wersji elektronicznej oraz – dla zainteresowanych – inne zasoby edukacyjne z portfolio Grupy PWN. Księgozbiór wirtualnej czytelni liczy kilkanaście tysięcy publikacji specjalistycznych, naukowych, popularnonaukowych oraz beletrystycznych, wydanych przez najważniejsze, renomowane polskie oficyny. Platforma umożliwia nie tylko czytanie książek, lecz także zaawansowaną pracę z tekstem.

Wiele bibliotek publicznych udostępnia darmowe kody, uprawniające do korzystania ze wszystkich zasobów platformy. Można sprawdzić na stronie swojej biblioteki, czy istnieje taka możliwość.  https://libra.ibuk.pl/

Legimi

To jedna z najbardziej popularnych wypożyczalni e-booków i audiobooków w Polsce. Możemy z niej korzystać na czytniku e-booków, smartfonie, tablecie oraz komputerze. Po wykupieniu jednego z abonamentów (limitowanego lub nielimitowanego) użytkownik zyskuje dostęp do e-książek. Usługę można przetestować całkowicie za darmo przez 7 dni. https://www.legimi.pl/

 

 

Empik Go

To usługa, która działa na podobnych zasadach co Legimi. Aplikacja Empik Go póki co jest przeznaczona głównie dla smartfonów i tabletów. Jednak można z niej skorzystać również                   na czytnikach Onyx Boox, które działają w oparciu o system Android. Z aplikacji można skorzystać po wykupieniu abonamentu. Aplikacja oferuje możliwość bezpłatnego testowania przez 7 dni. https://www.empik.com/go

Kupno czytników:

Sklep czytio.pl

Czytio.pl to sklep internetowy, który skupia swoją działalność na czytnikach książek elektronicznych, jednej z najszybciej rozwijających się technologii ostatnich lat. Prezentowane w ofercie sklepu modele czytników (PocketBook, Onyx Boox, Kindle) spełniają wysokie standardy jakości, posiadają gwarancję oraz cieszą się uznaniem ekspertów branżowych i dobrym stosunkiem jakości do ceny.

Po zakupie wybranych czytników sklep przesyła kod promocyjny na dostęp przez 60 dni       do serwisu Legimi w którym jest ponad 25 tysięcy ebooków i audiobooków bez limitu.

https://czytio.pl/

 

 

Copyright © 2022 XIV Liceum Ogólnokształcące w Krakowie Rights Reserved.

Oferta edukacyjna 2016/2017